Ο ΙΕΡΟΣ ΒΡΑΧΟΣ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 1973

ΑΡΧΕΙΟ ΑΝΔΡΕΑ ΑΘΗΝΑΙΟΥ : ΗΘΟΣ, ΑΡΧΕΣ, ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΑ, ΠΟΥ ΣΥΣΣΩΡΕΥΟΜΕΝΕΣ, ΣΕ ΩΡΙΜΗ ΦΑΣΗ ΖΩΗΣ ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΣ ΙΔΡΥΜΑ


ΟΤΑΝ ΗΘΟΣ, ΑΡΧΕΣ, ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΑ, ΣΥΣΣΩΡΕΥΟΜΕΝΕΣ, ΣΕ ΩΡΙΜΗ ΦΑΣΗ ΖΩΗΣ  ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΣ ΙΔΡΥΜΑ.... ΠΟΥ ΤΙΜΑ -ΟΥΣΙΑ- ΤΟ ΕΡΓΟ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΕΡΣΕΑ ΑΘΗΝΑΙΟΥ.


Η ΑΝΑΛΥΣΗ ΕΝΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ

Το 1973,  Ο απόγονος του Περσέα Αθηναίου,  Ανδρέας, ξεκίνησε  το ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΟ του ταξίδι στην Αμερική.  Στο BOEING 707 της Ολυμπιακής Αεροπορίας -ΟΑ 411- που τον πρωτο-ταξίδεψε για Νέα Υόρκη, καθώς το αεροσκάφος της "ΔΙΚΗΣ ΜΑΣ" Αεροπορικής Εταιρείας τροχοδρομούσε στον διάδρομο 15L/33R , με όλα τα αισθήματα που διακατέχουν ένα νέο παιδί που ανοίγει τα φτερά του και πετάει μόνο του στο....  άγνωστο  (1),  γιά να κάνει  ένα συνειδητό  όνειρο  Δικαίωσης πραγματικότητα,  ακούστηκε να λέει ψιθυριστά -μα με δυνατή πίστη- στην ψυχή του : "Για την Ελλάδα"......  
Στα πρώτα του βήματα, τους πρώτους μήνες των μεταπτυχιακών σπουδών, το "σύστημα" φρόντισε ο νέος "ξένος" επιστήμονας, να επισκεφθεί "επισήμως και θεσμικά μεσω του μηχανισμού του Πανεπιστημίου, Δημοτικά Σχολεία της Περιοχής για να μιλήσει για την Πατρίδα του στους μικρούς μαθητές. Μέσα από την  εξωστρέφεια αυτή του Υψηλής Στάθμης Ακαδημαϊκού Ιδρύματος, αφενός ο μεταπτυχιακός φοιτητής αποκτούσε αμέσως αντίληψη του Αμερικανικού Εκπαιδευτικού Συστήματος, και γνώριζε (μελλοντικούς) συναδέλφους(2) , και ταυτόχρονα τα μικρά Αμερικανάκια με την αθωότητα που έχουν στα μάτια όλα τα παιδιά του Κόσμου, και κυρίως αυτά που τα χρόνια εκείνα έβλεπαν στην τηλεόραση τα χαριτωμένα προσωπάκια της warner Brothers μέσα από το ....Porky and Friends (3)

Ακόμη_και_η_πρώτη αυτή εμπειρία ήταν συνταρακτική. Ο Ανδρέας Αθηναίος με υλικό από τον ΕΟΤ και την ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ παρουσίασε την Ελλάδα στους μικρούς μαθητές (οι οποίοι στο τέλος της ημέρας, πήγαν  στους γονείς τους και ένα "προσπέκτους" του ΕΟΤ)...

Ήταν παραμονές Χριστουγέννων όταν ο Ανδρέας πήγε στο Δημοτικό Σχολείο. Εκείνο που διαπίστωσε ήταν ότι τα μικρά παιδιά του Δημοτικού πήγαν στην Βιβλιοθήκη του Σχολείου, μια βιβλιοθήκη με όμορφη παχιά καθαρή μοκέτα, στην οποία "κουτρουβαλιάστηκαν" και ύστερα σηκώθηκαν για να πάνε στο ευρετήριο και στα ράφια "να κάνουν έρευνα". Η Βιβλιοθήκη είχε στελέχωση βιβλιοθηκονόμων (και όχι "κάποιον δάσκαλο που δεν είναι ικανός για τίποτα" όπως είναι η Ελληνική πραγματικότητα του 2016).  Έξω στρωμένο το χιόνι, Χριστουγεννιάτικο, με θερμοκρασία υπό το μηδέν, μέσα φουλ τα καλοριφέρ, θαλπωρή και όμορφο περιβάλλον και στελέχωση για έρευνα.

"Μύηση στην Έρευνα από παιδική ηλικία (Δημοτικού Σχολείου) σε κατάλληλο μορφο περιβάλλον και οργανωμένη  Βιβλιοθήκη" ήταν το "πρότυπο" ψυχικής  εγγραφής "για την Ελλάδα" που χαράχτηκε βαθιά στην ψυχή, για να κάνει 7 χρόνια μετά (μαζί με τις προσλαμβάνουσες παραστάσεις της Σχολής Μωραιτη που τελείωσε, τον Ανδρέα Αθηναίο ως Νομάρχη να συγκρουσθεί με τίς κρατούσες κυβερνητικές αντιλήψεις περί του τί σημαίνει σχολείο στο Ρέθυμνο και να κάνει -με πείσμα- πραγματικότητα, το Δημοτικό Σχολείο των ΖΩΝΙΑΝΩΝ ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΟΥ, -όνειρο των τότε παιδιών- πραγματικότητα με προδιαγραφές υψηλού επιπέδου.  Το ίδιο έγινε και στην Θεσπρωτία, ιδρύθηκαν και εμπλουτίσθηκαν σχολικές βιβλιοθήκες, γέμισαν οι παιδικοί σταθμοί με διδακτικά παιχνίδια ΚΑΙ Ιδρύθηκαν, θεμελιώθηκαν και ολοκληρώθηκαν Σχολικά Κτήρια υψηλής στάθμης.

Η ανάλυση αυτή του Αρχείου, δεν είναι η ..."Απολογία του Σωκράτη,", ούτε "Η απολογία του Πολυζωίδη" ενώπιον των δικαστών του.
Η ανάλυση του Αρχείου και τα στοιχεία της, τεκμηριώνουν ότι:
Α) Τα  Ελληνόπουλα δικαιούνται να αποκτήσουν το 2106, αυτά που τα αμερικανάκια είχαν το 1973 και 
Β)  Ότι η απόφαση του Κοινωφελούς Ιδρύματος Περσεύς Αθηναίος από την σύστασή του το 2009 , "να κινήσει ουρανό και γη" για να το κάνει αυτό πραγματικότητα είναι μια φυσική συνέχεια όταν ΗΘΟΣ, ΑΡΧΕΣ, ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΑ, ΣΥΣΣΩΡΕΥΟΜΕΝΕΣ, ΣΕ ΩΡΙΜΗ ΦΑΣΗ ΖΩΗΣ  ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΣ ΙΔΡΥΜΑ....


Η ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΚΑΙ ΓΝΩΣΗΣ ΤΟΥ 1973




























Σημειώσεις:
(1) Εκείνη την ήμερα πραγματοποιούσε αυτό που χρόνια αργότερα έμαθε ότι οι  Αμερικανοί (σωστά) υποστηρίζουν : "Για Δημιουργία και πρόοδο "You have to get out of the Comfort Zone"
(2) Οι Εκπαιδευτικοί στην Αμερική είναι  όλοι "συνάδελφοι", από  το Νηπιαγωγείο μέχρι τον Καθηγητή Πανεπιστημίου, γιατί η Παιδεία είναι ένα συνεχές οικοδόμημα, και εάν δεν κάνει σωστή δουλειά η Α Δημοτικού, σε σαθρά θεμέλια δεν χτίζεται καλό οικοδόμημα.

(3) 




================================================================

ΣΚΕΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΛΥΣΗ ΕΝΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ


Το "είναι" του σήμερα σε μια συγκροτημένη κοινωνία που παράγει Πολιτισμό και έχει οντολογική υπόσταση, είναι σύνθεση, αποτέλεσμα της Ιστορίας της, που δεν είναι μία απλή περιγραφή. Η περιγραφή δεν έχει αξία, εάν δέν έχει περιεχόμενο, και εάν δεν είναι πεδίο ανάλυσης που θα παρέχει γνώση, σοφία, έννοιες και ..(με την σειρά τους) σύνθεση οντολογικής υπόστασης.

Κατά τον ίδιο τρόπο με την ανωτέρω ΜΑΚΡΟ ανάλυση, ένας "υποψιασμένος" Άνθρωπος, σε κάποια φάση ωριμότητας, και ίσως με την ευκαιρία μιας "επιθετικής' (intrusive) ερώτησης, που ίσως γίνεται από φορέα ή άνθρωπο που ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ "άνθρωπος για όλες τις εποχές" αλλά περιορίζει το αντιληπτικό του πλαίσιο και την ερμηνευτική των πράξεων δυνατότητα, σε αυτό που του επιβάλει ο συρμός, ή και η αλλοιωτική της Αλήθειας "πολιτική ορθότητα".

Η οντολογική υπόσταση Υπάρχει σε "αφαιρετικό πεδίο", πολύ υψηλότερο του πεδίου της Λογικής. Για αυτό και οι κοινωνίες που μιλούν με έπαρση για ορθολογισμό, είναι κοινωνίες μηχανιστικής ύπαρξης, παραγωγής δύναμης εξουσίας και αποτελεσματικότητας, αλλά όχι κοινωνίες Πολιτισμού, αξιών, εννοιών, και οντολογικής Υπόστασης. Είναι κοινωνίες που προσφέρουν εμπειρία στην αλλωτριώσιμη καθημερινότητα, στην εφήμερη ηδονή, αλλά κοινωνίες αντιερωτικές, κοινωνίες χωρίς ψυχικό κραδασμό,  φτωχές στην νόηση και ερμηνευτικές σε κάθε πράξη με βάση τον ωφελιμισμό, αφού αυτός είναι και το μόνο ανθρώπινο κίνητρο που μπορεί να δει το γυμνό μάτι του "υπαρξισμού" στον οποίο είναι περιορισμένη, η αντιληπτικότα του Ορθολογισμού.

-Στην ΜΙΚΡΟ ανάλυση, ο Άνθρωπος που είναι υποψιασμένος, που με την ευλογία και την τύχη αγαθή του γεννάσθαι και του γίγνεσθαι,  δεν παγιδεύεται απο τους μηχανισμούς που επιδιώκουν "το κλείσιμο των αντιληπτικών του δυνατοτήτων", και εάν κλιθεί να ερμηνεύσει "λογικά" το για τον ίδιο οντολογικά αυτονόητο για τις πράξεις του,  στην διεργασία αυτή του να ερμηνεύσει με λογικά στοιχεία τις ενέργειές του, θα γυρίσει πίσω αναζητώντας τις ΠΗΓΕΣ του "ΠΟΤΑΜΟΥ"  της σημερινής αλλά και της εκάστοτε έκφρασης και πράξης του. 
Και τότε, καθώς θα ξεκινήσει από τις σημερινές εκβολές της ορμής του "γεννόντος ύδατος" το ταξίδι του προς τα πίσω για να βρει τις πηγές, θα ανακαλύψει  την γοητεία της ζωής, καθώς θα δει να ξεδιπλώνεται μπροστά του, όλο το πλέγμα των παραποτάμων, των ριακιών, ακόμα και της κάθε "αμπολής", αλλά και της κάθε "βροχής" και "καταιγίδας", που κλήθηκε να κρατήσει στα όρια της κοίτης του,....  
Θα δει γοητευμένος, αυτό που πάντα πίστευε:  πως αυτό που είναι, η οντολογική του υπόσταση είναι αποτέλεσμα όλων των ψυχικών εγγραφών που "καλοί άγγελοι" του ενέγραψαν στην ψυχή.
Θα δει έκθαμβος, την χαρτογράφηση όλων των ποταμών και των παραποτάμων που διαμόρφωσαν την διαχρονική σταθερή του πορεία, αλλά και την σημερινή "ροή" στις εκβολ'ες του που εξακολουθεί  να παράγει ενέργεια για δημιουργία.
Και θα ευχαριστήσει τους.... Θεούς.... όπως θα ακουγόταν στην Επίδαυρο, που τον Μακαρισαν να δει τέτοια ομορφιά. 

Καθώς προχωραμε στην δημιουργία μεσα απο το Κοινωφελες Ιδρυμα Περσευς Αθηναιος, ανακαλυπτουμε ολες τις ψυχικες εγγραφες, που καθορισαν πραξεις, που καθορισαν εκφραση δημιουργιας.