Ο ΙΕΡΟΣ ΒΡΑΧΟΣ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

Κυριακή, 4 Ιανουαρίου 2015

9 ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΠΕΡΣΕΑ ΑΘΗΝΑΙΟ




4 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2006 - 4 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2015
ΕΝΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΠΕΡΣΕΑ


Στη Μακρα πορεια του Ελληνικου Πολιτισμου και του ιδιαιτερου Χωρου του Θεατρου και της Μουσικης, αναμεσα στις σημαντικες συνεισφορες στην Δημιουργια Πολιτισμου ηταν και εκεινη του Περσεα Αθηναιου. Ενας Μεγαλος Αριθμος απο το Εργο Θεατρικης και Μουσικης Κριτικης που δημιουργησε ευρισκεται ηδη ψηφιοποιημενο απο το Εθνικο Θεατρο και το Κρατικο Θεατρο Βορειου Ελλαδος.

Το Θεατρο Ηρωδου Αττικου υπηρξε παντα χωρος διδασκαλιας θεατρου και Μουσικης για τον Ελληνικο Λαο.. Η Κριτικη του Θεατρου και της Μουσικης εινιαι μερος της Θεατρικης Δημιουργιας και Διδασκαλιας.
Σειρα Πρωτη απο δεξια Προς τα Αριστερα : Ο Περσευς Αθηναιος, Ο Κωστας Χαραλαμπιδης, η Συζυγος του Αλκιβιαδη Μαργαριτη Λιλη, Ο Αλκιβιαδης Μαργαριτης.   Σειρα Δευτερη : Οι κυριες Χαραλαμπιδη και Χαρουλα Αθηναιου


Οι Ανθρωποι οταν κατακτησουν το Αυλο Αγαθο εχουν αποσπασθει απο το "θνητο" του σωματος και εχουν βρεθει στο Φως της Αιωνιοτητας και της Αληθειας.
Στην διασταση της Υποστασης Χωρις Χρονο, χωρις διαστασεις, αλλα στο απεραντο της οντολογικης υποστασης.
Σε ευχαριστουμε που μας μυησες στο Φως της Αληθειας μεσα απο το Φως Της Ελλαδας, σε Ευχαριστουμε που μας εδωσες το νυμα του αυλου και της Ελευθεριας περα και πανω απο τα ανθρωπινα. Που με τα παραδειγμα σου εκανες αυτονητα απορριπτεα την Μικροτητα, την αδυναμια και την ευτελεια, το ασημαντο του εφημερου, το για τον συρμο αυτονοητο της αδυναμιας και των παθων.
Σε ευχαριστω που μου χαρησες τον δρομο για την αθανασια, και ακομα πιο πολυ που αισθανομαι περιφανος που "εισαι"  Πατερας μου και τωρα που εισαι αναμεσα στ αστερια. 
Το ονομα σου και το παραδειγμα σου ακομα ζωντανο και ζεστο, εννια χρονια μετα ακομα και στην Επιδοση των Βραβειων την 8η Δεκεμβριου που απενειμε στο Μεγαρο Μουσικης H Eνωσις Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών της Οποιας Διετελεσες Προεδρος.
Οι Συναδελφοι σου μιλησαν για σενα με αγαπη και με αγκαλιασαν με την αγαπη που τους εδωσες εσυ.  Η Κριτικη σου ηταν υποστηριχτικη, δεν προσβαλες, δεν ταπεινωσες. Εδωσες αγαπη, κουραγιο, καθοδηγηση προς την Επιτυχια και την Δικαιωση. Αληθινος Δασκαλος.
Η συγκινηση αυτη ειναι οτι πιο χρονικα κοντινο στην σημερινη μερα -πριν 9 χρονια- που ηξερες πως θα φυγεις και περιπου το ηθελες, αφου αισθανθηκες οτι δεν ηθελες αλλο την κακια και την ευτελεια αυτου του Κοσμου, και ηθελες να φυγεις σε κατι πιο "καθαρο", αφου ο Κριτης ειχε δειξει πως η εδω ασκηση ειχε "ολοκληρωθει".